Kasteelkanjers: ‘Positivo’ Houssin Bezzai scoort tegenwoordig tegen racisme en discriminatie

In de rubriek Kasteelkanjers wordt het vizier gericht op oud-spelers en ex-trainers,, die het rood-witte shirt extra glans hebben gegeven. In de rij der memorabele smaakmakers belicht Louis Du Moulin ditmaal voormalige vleugelverdediger Houssing Bezzai, die tussen 1999 en 2002 in de hoofdmacht geregeld uitblonk. Tegenwoordig is ‘Hous’ (43) werkzaam bij de KNVB als programmamanager racisme en discriminatie. Daarnaast runt hij in Leiden een puik restaurant annex grand café.

Zijn debuut in de Eredivisie op 7 november 1999, thuis tegen Ajax als vervanger van centrale verdediger Steve Goossen na een half uur spelen, staat Houssin Bezzai nog glashelder voor ogen. ,,Ik kwam op Jesper Grønkjær te staan. Niet de eerste de beste natuurlijk, maar ik speelde hem wel uit de wedstrijd, waardoor ik meteen een mooi visitekaartje had afgegeven,‘’ aldus de Leidenaar van Marokkaans bloed bijna 23 jaar na dato.

Over zijn Spartatijd, acht seizoenen in totaal, is het prettig herinneringen ophalen, want bijna die hele periode heeft Bezzai ook als niets anders dan aangenaam en leerzaam ervaren. Zo is hij bijvoorbeeld zeer positief over toenmalig trainer Jan Everse, die op Spangen nogal eens met zowel bestuurders als spelers wilde botsen, wat zijn houdbaarheid zeker niet tegen goede kwam. ,,Hij was vooral recht door zee, draaide er niet omheen en daar hou ik wel van. Je wist wat je aan hem had. En voor mij was hij toch al oké, omdat ik mijn doorbraak naar het eerste elftal aan hem te danken had,’’ blikt Bezzai, die via Lugdunum en UVS als Marokkaans jeugdinternational bij Sparta is terechtgekomen, achterom.

Willem van Hanegem

Zijn persoonlijke opmars in het ‘shirt der shirts’ vindt plaats in een bestaansfase van de Kasteelclub die als buitengewoon roerig kan worden bestempeld. De ingrijpende en lang durende renovatie van het stadion zorgt voor heel wat gepuzzel om de steun van de supporters op de tribunes te kunnen blijven waarborgen. Op de eerste (succesvolle) nacompetitiedeelname in de rood-witte geschiedenis in 1999 zal er nooit meer een tweede volgen, is het stellige voornemen geweest, maar die komt er in 2001 wel degelijk. Met interim-coach Willem van Hanegem op de bank (en een fantastische Ali Elkhattabi uit bij Excelsior, 3-4) wordt die ‘overlevingstocht’ tot het gewenste einde gebracht. ,,Schitterend, zoals we dat voor elkaar kregen,’’ weet Bezzai nog. ,,Jammer alleen dat Van Hanegem daarna niet wilde blijven. Ik had een hele goede band met hem en dat contact is ook altijd blijven bestaan. Om maar wat te noemen: Willem is op mijn bruiloft geweest. En ik werd op het feest in de Doelen ter gelegenheid van zijn 75-ste verjaardag nog op het podium geroepen als een van de vier spelers met wie hij het prettigst had gewerkt, samen met Regi Blinker, Ulrich van Gobbel en Henk Fraser.’’

Frank Rijkaard

Vervolgens wordt zowaar ex-bondscoach Frank Rijkaard Kasteelheer, voor Bezzai opnieuw een geestverruimende ervaring. ,,Als trainer èn als mens was hij in één woord geweldig,’’ zegt de voormalige pupil over zijn gewezen leermeester. En toch ging het mis, Sparta raakt in de tweede seizoenshelft het spoor bijster, niet in de laatste plaats omdat de coach maar blijft wisselen van spelers en opstellingen. ,,Bovendien hadden we heel veel pech,’’ zegt Bezzai vergoelijkend. ,,Wedstrijden die we hadden moeten winnen speelden we gelijk en waar we dachten een punt binnen te slepen, verloren we op het nippertje. De nacompetitie begonnen we voortvarend, we haalden zeven punten uit de eerste drie duels, gingen ervan uit dat we ons zouden redden.’’

Niets blijkt minder waar. De cruciale pot tegen Excelsior in de vijfde speelronde gaat op Woudestein met 2-1 verloren, degradatie uit de Eredivisie dreigt als nooit tevoren en wordt op de slotdag een feit via een thuisnederlaag (1-3) tegen ADO Den Haag. Consequentie voor (onder anderen) Bezzai is dat hij kan vertrekken, waarop TOP Oss zijn volgende club wordt. In het Brabantse land en de Eerste Divisie zal het voor hem tot medio 2005 aangenaam vertoeven zijn , maar carrière technisch gezien is het niet de juiste stap geweest, wil hij nu wel bekennen. ,,Ik heb me toen laten leiden door mijn zaakwaarnemer, die zei dat er maar één club was die zich voor mij had gemeld. Later kom je er dan achter dat er ook nog Eredivisieclubs waren als FC Twente en RKC Waalwijk, die serieuze interesse in mij hadden getoond, dus dan denk je: had ik dat maar geweten !’’

In dienst van KNVB

Na nog een laatste avontuur bij Haarlem neemt Bezzai in 2006 afscheid van het betaalde voetbal en gaat hij zich richten op het organiseren van evenementen en de begeleiding van sporters dan wel kwetsbare jongeren. Die activiteiten monden eerst uit in diverse eigen instellingen (als het Leids Inzet Collectief) en loodsen hem begin 2020 naar de KNVB, waar hij in dienst treedt als programmamanager racisme en discriminatie. In die functie reist hij stad en land af om bij sportverenigingen en andere instanties (Stichting De Betrokken Spartaan) zijn zegje te doen over de nog steeds bestaande problematiek in het sociale verkeer tussen mensen. Na dik twee jaar onderweg te zijn zegt hij vooruitgang te zien op dat gebied, onder meer dankzij de recente videocampagne One Love, die weer onderdeel is van het hoofdprogramma Ons Voetbal Is Van Iedereen. ,,Maar, er blijft nog een hoop werk aan de winkel. Waar we op moeten blijven wijzen om resultaten te boeken zijn de vier elkaar aanvullende pijlers: bewustwording, samenwerking, signaleren en sanctioneren.’’

De Burcht

En dan zijn er naast de KNVB en zijn gezin (‘t Allerbelangrijkst!’) ook nog zijn werkzaamheden als horecaondernemer. Als zodanig van start gegaan in 2010 is Bezzai thans mede-eigenaar van Koetshuis De Burcht, een fraai restaurant annex grand café op de gelijknamige historische plek in Leiden. ,,Je zult begrijpen dat ik geregeld tijd tekort kom. Toch wil ik het een met het ander blijven combineren, omdat het ook kan en ik hou van de afwisseling. Daarbij is er maar een regel waar ik me aan hou: de zondag is er voor vrouw en kinderen.’’