Noors tandem verlaat Sparta: “Zonder elkaar was dit avontuur een minder groot succes geweest”
03 juni 2026 - 10:11
Dit is een artikel uit de nieuwste editie van het clubmagazine De Spartaan.
Een Sparta zonder Tobias Lauritsen en Joshua Kitolano. Het is na vier jaar eigenlijk niet meer voor te stellen, maar vanaf volgend seizoen gaat het toch werkelijkheid worden. De Noren blikken samen terug op vier seizoenen in Rotterdam: “We wisten eigenlijk niet wat we konden verwachten, maar het is op alle vlakken een schitterend avontuur geworden.”
Terugblik op vier jaar Sparta
Vlak voor de laatste competitiewedstrijd tegen Excelsior nemen Lauritsen en Kitolano in de interviewruimte van Sportcomplex Nieuw Terbregge plaats om terug te blikken op vier jaar Sparta. Net op het moment, dat de eerste vraag gesteld wordt, doet Nökkvi Thórrison, die in de laatste weken van het seizoen op Terbregge revalideerde van een blessure, de deur open. De IJslander heeft twee bekertjes koffie in zijn hand en zet ze voor de neuzen van Lauritsen en Kitolano neer, waarna er een dolletje volgt: “Hij heeft van ons verloren met een spelletje, waardoor hij ons allebei koffie verschuldigd is”, lacht Lauritsen. Het typeert misschien wel hoe goed de twee Noren in hun vel zitten bij Sparta. Toch bleek het duo achteraf op dat moment bezig te zijn aan hun laatste dagen. “Deze dagen voelen heel raar”, zegt Lauritsen. “Vier jaar lang zijn we elke dag naar de club gegaan, dan is het niet niks als daar een einde aan komt. Het is raar om straks van iedereen afscheid te nemen, maar we hebben er in de laatste weken wel extra van genoten”, vult Kitolano aan.
Op vier jaar Sparta kunnen beide Noren tevreden terugkijken. Toen Lauritsen en Kitolano in augustus 2022 begonnen aan hun avontuur in Rotterdam, wist geen enkele Spartaan wat ze van het duo konden verwachten. Inmiddels hebben Lauritsen en Kitolano naam gemaakt bij Sparta en in de VriendenLoterij Eredivisie. “Wij wisten overigens ook niet zo goed wat we konden verwachten hoor”, lacht Lauritsen. “Natuurlijk kende ik wel de situatie van de club en wist ik dat Sparta het seizoen hiervoor ternauwernood in de Eredivisie was gebleven, maar de cultuur en het voor het eerst naar het buitenland gaan, waren natuurlijk helemaal nieuw voor mij. Uiteindelijk kan ik tevreden terugkijken op de stap die ik heb gemaakt. Ik heb ‘up and downs’ gekend, maar ben als voetballer en persoon gegroeid”, laat Lauritsen optekenen. Ook Kitolano is tevreden over wat hij in vier jaar Sparta heeft bereikt. “Het is een heel mooie reis geweest, waar ik tevreden op terugkijk. Persoonlijk ben ik van mening, dat mijn eerste anderhalf jaar bij Sparta het beste waren. In het eerste seizoen werden we zesde en haalden we de finale van de Play-Offs, in het tweede seizoen was ik ook goed op dreef tot mijn blessure. Hierna heb ik wat meer moeite gehad om week in week uit goede wedstrijden te blijven spelen. Al met al zijn het vier heel mooie jaren geweest.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Dat Lauritsen en Kitolano ook daadwerkelijk vier seizoenen het shirt van Sparta zouden dragen en hun contractperiode volledig uitdienden, lag in eerste instantie niet in de lijn der verwachting. Al na hun eerste seizoen verschenen er in de media namelijk genoeg geruchten over een mogelijke transfer van het Noorse duo. “Op het moment dat ik hier tekende, was ik er niet echt mee bezig dat ik binnen een bepaalde termijn een transfer wilde maken. Ik was vooral benieuwd naar hoe mijn periode hier in Rotterdam zou gaan”, vertelt Lauritsen. “Na mijn eerste seizoen had ik eerlijk gezegd niet gedacht, dat ik hier nog drie jaar zou spelen. Er was veel interesse en een aantal keer stond ik ook echt op het punt om een transfer te maken. Uiteindelijk is dat dus niet voor het einde van mijn contractperiode gebeurd.” Kitolano kwam met andere plannen naar Nederland. “Ik had eigenlijk wel vanaf dag één het doel om hier twee goede seizoenen te draaien en daarna een transfer te maken. Nadat ik halverwege mijn tweede seizoen een langdurige blessure opliep, wist ik wel dat dit plan de prullenbak in kon. Later in mijn periode bij Sparta heeft zich echter nog wel het één en ander voorgedaan, maar dat voelde voor mij telkens niet als de juiste club. Daarnaast heb ik het bij Sparta ook altijd naar mijn zin gehad en wist ik wat ik hier kon verwachten. Het is zeker geen straf geweest om vier jaar voor Sparta te spelen.”
Persoonlijk hoogtepunt
En dat Kitolano uiteindelijk niet vroegtijdig een transfer maakte, leverde de middenvelder ook wat op. Op 18 januari van dit jaar kroonde de Noorse middenvelder zich namelijk tot de nieuwe derbyheld, door in extremis voor de winnende 3-4 in De Kuip tegen Feyenoord te tekenen. Als de Noor wordt gevraagd naar zijn persoonlijke hoogtepunt, haalt Kitolano uiteraard die wedstrijd erbij. “Dat is geen moeilijke keuze, al is de winnende goal in de derby tegen Excelsior mij ook nog altijd dierbaar. Het doelpunt in De Kuip maakte bij mij echter nog meer emotie los. Het is toch net een wat grotere derby dan tegen Excelsior en elk jaar werd je eraan herinnerd, dat Sparta in De Kuip al heel lang niet had gewonnen. Daarnaast vond ik ook, dat de uitwedstrijd tegen Feyenoord mijn beste wedstrijd ooit voor Sparta is geweest. Niet alleen omdat ik twee keer scoorde, maar ook vanwege de balveroveringen en energie die ik in deze wedstrijd kon brengen.” Ondanks dat Kitolano wist, dat de derby in De Kuip een grote wedstrijd is voor Sparta, schrok de rechtspoot toch van de impact, die zijn winnende goal op de club en supporters had gemaakt. “Ik had niet verwacht, dat zij zo zouden reageren op een zege tegen Feyenoord. Natuurlijk was het feest op het veld en na afloop op het stadion al uitbundig, maar nu, een halfjaar later, word ik er nog steeds dagelijks mee geconfronteerd. Ook als ik bijvoorbeeld in mijn vrije tijd door de stad loop. Elke keer opnieuw krijg ik kippenvel als mensen, die ik niet ken, mij met die goal feliciteren”, zegt Kitolano over de goal die hem de prijs Doelpunt van het Seizoen opleverde.
Tekst gaat verder onder de foto.
Ondanks dat Lauritsen in die wedstrijd niet tot scoren kwam, was de zege in De Kuip ook voor hem zijn hoogtepunt bij Sparta. “Ik heb zelden zo’n bizarre wedstrijd meegemaakt. Toen Feyenoord de 3-3 maakte, waren we vooral bezig met niet verliezen, totdat deze jongen naast me dacht: ‘Ik schiet wel even de winnende binnen’. Hij praat er overigens nog steeds elke dag over”, grapt Lauritsen. “Nee, zonder dollen, na die 3-4 kreeg ik echt een heel speciaal gevoel. Een gevoel, dat ik nooit eerder heb gehad. Het is het fijnste gevoel in mijn periode bij Sparta geweest.” Als Lauritsen gevraagd wordt naar zijn beste wedstrijd voor Sparta, valt de boomlange spits ook terug op een derby. “De thuiswedstrijd tegen Excelsior in 2024. We stonden 0-2 achter, maar wonnen uiteindelijk nog met 4-2. Ik scoorde twee keer, wat als spits extra lekker is. Sowieso stond er op die wedstrijd heel veel druk; we moesten echt winnen. Uiteindelijk zorgde die zege ook voor het kantelpunt in dat seizoen”, aldus Lauritsen.
Vier seizoenen in de dubbele cijfers
Voor Lauritsen waren deze goals twee van zijn 46 Eredivisie-treffers in dienst van de Kasteelheren. In alle vier zijn seizoenen voor Sparta wist Lauritsen in de dubbele cijfers te eindigen, iets wat niet vaak voorkomt in Rotterdam-West. “Ik ken de geschiedenis van Sparta niet zo heel goed, maar ik kan me inderdaad best voorstellen, dat niet alle spitsen van Sparta elk jaar in de dubbele cijfers eindigen. Het geeft in ieder geval aan, dat ik over een heel lange periode stabiel heb gepresteerd bij Sparta en elk seizoen mijn aandeel heb gehad. Dat is niet altijd even makkelijk geweest, want in het team zijn er veel verschuivingen geweest. Ik ben ook wel een spits die afhankelijk is van de aanvoer vanaf de zijkant, dus die verschuivingen hebben best wel wat invloed op mijn spel gehad. Hierdoor ben ik er extra trots op, dat ik deze statistieken heb behaald.” Lauritsen merkt dan ook, dat die cijfers indruk maken op zijn directe tegenstanders. “In mijn eerste anderhalf jaar gingen de verdedigers heel anders met mij om dan nu. Je merkt in de laatste jaren, dat ze je veel meer duwen en vasthouden. Het is heel vervelend, want de scheidsrechter fluit er niet altijd voor, maar het is ook een compliment. Deze manier van verdedigen geeft mij juist de bevestiging, dat ik indruk heb gemaakt en dat ze bang voor mij zijn”, vertelt Lauritsen, die ondanks deze manier van verdedigen, net als in zijn vorige drie seizoenen, opnieuw de meeste kopduels in de Eredivisie heeft gewonnen. Met 320 gewonnen duels had Lauritsen er 107 meer dan de nummer twee, Thom van Bergen, spits van FC Groningen.
“Er wordt altijd veel gesproken over de kopkwaliteiten van Tobias, maar mensen onderschatten hoe goed hij met zijn voeten is”, wil Kitolano graag kwijt. “Als je hem in zijn voeten aanspeelt, kan hij er ook vaak wat mee. Daarnaast is hij ontzettend goed in zowel de ballen klaarleggen voor iemand anders, als zelf de aanval afronden. Tobias heeft weinig kansen nodig om te scoren, dat was in Noorwegen ook al zo. Die aspecten, in combinatie met zijn kopkracht, maken Tobias een heel gevaarlijke spits”, zijn de lovende woorden van Kitolano over zijn vriend. Overigens is Lauritsen ook erg te spreken over de kwaliteiten van Kitolano. “Ik denk dat de energie, die Joshua in een wedstrijd kan brengen, en het aantal balveroveringen dat hij heeft, zijn sterkste punten zijn. Joshua heeft echt een absurde longinhoud, die niet veel spelers hebben. Hij kan maar blijven gaan, wat voor elke ploeg een heel groot wapen is.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Sterke vriendschap na vier jaar Sparta
Lauritsen en Kitolano kwamen vier jaar geleden dus samen vanuit het Noorse Odds naar Sparta. In Scandinavië leerde het duo elkaar al goed kennen, al was hun connectie daar nog een stuk minder sterk dan na vier jaar Sparta. “Joshua is wat jonger dan ik, waardoor ik veel met de oudere jongens omging en hij met de jongere jongens”, zegt Lauritsen over hun tijd in Noorwegen. “Zijn broer (Eric red.) speelde ook bij ons in het team. Hij was en is eigenlijk mijn beste vriend. Hij is ons ook een aantal keer komen opzoeken in de afgelopen vier jaar.” Ondanks dat Lauritsen en Kitolano nog niet zo close met elkaar waren aan de start van hun periode bij Sparta, denken beide mannen dat ze zonder elkaar minder goed hadden gepresteerd. “Het is niet, dat we bij Odds nooit een woord tegen elkaar zeiden. We kenden elkaar goed, alleen spraken we elkaar buiten het voetbal om eigenlijk niet. Als je dan als enige twee Noren bij een andere club in het buitenland aansluit, is dat natuurlijk wel anders”, vertelt Kitolano. “Tobias is voor mij een vertrouwd persoon, waardoor ik vanaf dag één natuurlijk het meest met hem ben omgegaan. Ik heb misschien nog wat meer aan Tobias gehad dan hij aan mij, want Tobias was één week eerder dan ik in Nederland. Hij kon mij meteen de weg wijzen. Zonder elkaar was dit avontuur een minder groot succes geweest.”
Toch liepen Lauritsen en Kitolano ook in Rotterdam niet direct de deur bij elkaar plat. Naar eigen zeggen komen ze sinds twee jaar eigenlijk pas echt veel bij elkaar over de vloer. “Ik word vaak door Tobias en zijn vrouw bij hem thuis uitgenodigd. Dan ga ik daar eten en speel ik met zijn twee kinderen. Tobias weet dat ik hem heel dankbaar daarvoor ben. Als je elke dag na de training alleen in je appartement zit, is dat ook niet gezellig”, aldus Kitolano. “Hij komt en hij gaat en dat vinden wij alleen maar leuk”, voegt Lauritsen eraan toe. “Mijn kinderen zijn dol op hem, die zijn altijd blij als hij langskomt. Met enige regelmaat gaan we dan ook wel eens voetballen met zijn allen, dat is heel leuk.”
Buiten Lauritsen zijn huis om zijn de Noren niet veel samen in de stad te vinden, al kennen ze Rotterdam inmiddels wel op hun duimpje. “Ik ben grotendeels alleen thuis, dus dan ga ik er wel eens op uit”, zegt Kitolano. “Meestal ga ik dan naar een restaurant of even ergens wat drinken. Met enige regelmaat komt er ook wel eens een vriend van mij op bezoek. Als hij er is, zijn we samen veel in de stad te vinden en gaan we naar de bekende plekken in de stad.” Lauritsen zoekt wat minder de cafés en restaurants in Rotterdam op. De aanvalsleider houdt er meer van om een mooie wandeling te maken. “Dat doe ik vaak in het Kralingse Bos. Daar kan ik heerlijk lopen met mijn vrouw en kinderen. Dit is wel iets wat ik echt aan Rotterdam ga missen als ik hier straks niet meer ben.” Toch zal het Kralingse Bos niet de eerste herinnering aan Rotterdam worden voor Lauritsen. “Mijn twee kinderen zijn hier geboren, dus ik zal altijd een speciale band met de stad houden. In het totaalplaatje is dat natuurlijk het mooiste moment geweest aan mijn vier jaar in Nederland. Voor altijd zal in de paspoorten van mijn kinderen Rotterdam staan. Ze hebben hier ook veel herinneringen opgebouwd en zijn het eigenlijk niet gewend om in een ander land te wonen. Daardoor voelt het ook vreemd voor ze om Rotterdam te verlaten.” Alhoewel zijn oudste zoon pas drie is, denkt Lauritsen, dat hij zijn tijd in Nederland niet snel zal vergeten. “Isac heeft wel een klein beetje door dat zijn vader een bijzondere baan heeft. Je merkt dat aan hem als hij mee mag in de kleedkamer of na afloop van de wedstrijd het veld op komt. Sinds de wedstrijd tegen Feyenoord is hij een nog grotere Spartaan geworden. Na afloop van die wedstrijd ging hij namelijk samen met mijn vrouw de bus opwachten bij het stadion. Sindsdien loopt hij heel de dag in een Sparta-shirt en zingt hij alleen maar Sparta-liedjes. De inside-video van die wedstrijd die op YouTube staat, hebben we denk ik wel 400 keer bij mij thuis teruggekeken. Hij is echt een enorme Sparta-fan geworden, waardoor ik denk, dat we volgend seizoen nog wel eens terug naar Het Kasteel zullen komen”, lacht Lauritsen.
Tekst gaat verder onder de foto.
Afscheid na negen jaar
Voor Lauritsen en Kitolano komt er niet alleen een einde aan hun dienstverband bij Sparta, maar ook aan hun status als ploeggenoten. Al negen jaar en 221 wedstrijden staat het duo samen op het veld, nu gaan ze allebei hun eigen weg. “Ik ga er niet van uit, dat we nog eens een transfer naar dezelfde club gaan maken”, laat Lauritsen optekenen. “Daarom voelt het ook raar, dat we niet alleen Sparta gaan verlaten, maar ook elkaar. In de afgelopen negen jaar hebben we heel veel meegemaakt en veel met elkaar gedeeld. Tuurlijk gaan we contact met elkaar houden, maar dat is uiteraard anders dan dat je elkaar dagelijks ziet.” Elkaar zullen de Noren misschien nog wel het meest gaan missen nu hun periode bij Sparta voorbij is, maar daarnaast heeft het duo ook een speciaal plekje in hun hart voor Jonathan de Guzmán. “Hij is de enige speler die al onze vier seizoenen heeft meegemaakt en is ontzettend belangrijk geweest in mijn ontwikkeling”, vertelt Kitolano. “Natuurlijk kon Jonathan met zijn ervaringen mij als speler heel veel bijleren, maar hij liet mij ook thuis voelen toen ik net in Rotterdam kwam wonen. In mijn eerste dagen hier, heb ik samen met Jonathan een wandeling door de stad gemaakt. Hij liet mij alle leuke plekken en lekkere restaurants van Rotterdam zien. Jonathan is in mijn eerste twee jaar echt mijn mentor geweest.”
Al met al sluiten beide mannen het hoofdstuk Sparta met een goed gevoel af, na vier bewogen jaren. “De hele reis is een schitterend avontuur geweest. Zowel hoe het in de afgelopen vier jaar met de club is gegaan, als met ons persoonlijk. We hebben moeilijke momenten gehad, maar vooral heel veel hoogtepunten beleefd. Neem bijvoorbeeld het halen van de Play-Offs finale of de derbyzege in De Kuip. We zijn in Rotterdam een stuk volwassener geworden en gegroeid als speler. We zijn iedereen bij Sparta uiteraard heel erg dankbaar, dat zij ons deze kans hebben gegeven. We zouden elke jonge buitenlandse speler aanraden om hun buitenlandse avontuur bij Sparta te beginnen. Je komt hier namelijk in een grote stad terecht, maar speelt niet direct bij een club, waar de druk er vanaf dag één vol opstaat. We gaan Sparta zeker missen en we hopen dat we Sparta ooit nog een keer terugzien op een Europees toernooi”, is de wens van de Noren.
