Sparta Vrouwenvoetbal
Van pioniersambitie naar afdeling: tien jaar vrouwenvoetbal bij Sparta Rotterdam
Het vrouwenvoetbal bij Sparta Rotterdam bestaat volgend jaar tien jaar. Wat begon als een ambitieus idee, om met een groep jonge talentvolle speelsters uit Zeeland te starten met vrouwenvoetbal, is inmiddels uitgegroeid tot een stabiele afdeling binnen de club, met een eerste elftal in de Eerste Divisie en Jong Sparta vanaf seizoen 2026/2027 in de Tweede Divisie. Jong Sparta verlaat daarmee de amateurcompetitie (Topklasse). Binnen de Sparta Maatwerk Trainingsgroep komen de jongste talenten in actie. Een terugblik met Manager Vrouwenvoetbal, Jonneke Schuurbiers, die het vrouwenvoetbal zag groeien van pioniersambitie tot een serieuze voetbalomgeving.
Het vrouwenvoetbal bij Sparta Rotterdam begon met een samenwerking tussen Sparta en JVOZ uit Zeeland, vertelt Schuurbiers. “Ik voetbalde zelf nog in Zeeland en was daar betrokken bij het meidenvoetbal”. “Vanuit de samenwerking met de Jeugdopleiding en jeugdspelers, heb ik de vraag gesteld, waarom dat ook niet voor de ontwikkeling van het meidenvoetbal en dus speelsters zou kunnen.” In augustus 2017 vond de eerste training plaats op Het Kasteel. “Er werd met een relatief jong team gestart, voornamelijk bestaande uit speelsters in de leeftijd van O16 uit Zeeland. Het eerste jaar werd er deels in Vlissingen en deels in Rotterdam getraind. Stap voor stap verschoof dat steeds meer richting Sparta.”
Vanuit de ambitie om net als het toenmalige Excelsior/Barendrecht in de Vrouwen Eredivisie te spelen, ontstond de stip op de horizon: Vrouwen Eredivisie. Echter werd de deur van die route beleidsmatig dichtgedaan vanuit de KNVB. “Wel werd vrij snel duidelijk dat de groeiambitie als Sparta/JVOZ om drie keer op rij kampioen te worden bleef bestaan. Waarna het team vanaf het vierde seizoen als Sparta Rotterdam verder kon, minimaal spelend in de Hoofdklasse. Dat lukte. Sparta promoveerde drie seizoenen op rij, waarvan twee keer middels een kampioenschap, waardoor het een na hoogste amateurniveau werd bereikt.”
Pionieren met passie
Die beginperiode werd volgens Schuurbiers vooral gekenmerkt door zo professioneel mogelijk pionieren. “Het gros gebeurde op basis van enthousiasme en inzet door alle stafleden. Zelf ben ik bijvoorbeeld jarenlang niet officieel in dienst geweest bij de club, maar werkte wel vrijwel fulltime aan het bouwen van dit fundament. Iedereen geloofde in hetzelfde doel: een plek creëren waar talentvolle speelsters hun voetbaldroom kunnen najagen, net als spelers dat van de Jeugdopleiding kunnen.”
Tegelijkertijd kreeg het vrouwenvoetbal binnen Sparta steeds meer ruimte om te groeien en verder te professionaliseren. “De speelsters kregen een aantal seizoenen de mogelijkheid om te trainen en te spelen op Het Kasteel en gebruik te maken van de faciliteiten inclusief het medische kader van de club. Dat zijn waardevolle stappen geweest in de pioniersfase evenals de bijdrage van de speelsters die in de eerste seizoenen hun bijdrage hebben geleverd in de derde, tweede en eerste klasse. En de directie is hierbij heel belangrijk geweest, de speelsters mochten dromen.”
De stap naar een beloftenteam
Een volgende grote stap kwam toen Sparta besloot ook een beloftenteam te starten. “We wilden continuïteit,” zegt Schuurbiers. “Daarom zijn we in gesprek gegaan met de KNVB om een tweede team te starten. Uiteindelijk mochten we deelnemen aan de toenmalige beloftencompetitie, met uitsluitend BVO’s. Om de continuïteit te waarborgen, konden de speelsters die inmiddels onderdeel uitmaakte van de trainingsgroep, lid worden en bij de selectie aansluiten.” Een belangrijke stap binnen de opleidingsstructuur. “Sparta kreeg én een team in de amateurcompetitie én een team in de betaald voetbalomgeving. Het gaf speelsters perspectief en zorgde voor verduurzaming en het borgen van talentontwikkeling.” De competitie bestaat inmiddels uit een Eerste en Tweede Divisie voor BVO teams. “Sparta speelt nu al een aantal seizoenen met Vrouwen 1 in de Eerste Divisie, het niveau onder de Vrouwen Eredivisie. Met Jong Sparta wordt vanaf seizoen 2026/2027 ingestroomd in de Tweede Divisie.”
Bouwen aan een stabiele basis
Sportief gezien blijft het vrouwenvoetbal binnen Sparta mooie stappen maken volgens Schuurbiers. “We staan momenteel derde in de Eerste Divisie en hebben zowel binnen Sparta als binnen de trainingsgroep speelsters met potentie.”Het huidige fundament is volgens haar essentieel. “Vanaf het begin hebben we gezegd: wij streven natuurlijke groei na. Niet iets bouwen dat morgen weer omvalt, maar een structuur die blijft staan.”
Voetbaldromen: de Vrouwen Eredivisie
De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie is het uiteindelijke doel. “Een stip op de horizon,” zegt Schuurbiers. “De weg er naartoe moet wel sportief en gezond zijn. Buitenom het sportieve verschil van spelen in de Vrouwen Eredivisie, vraagt het financieel en organisatorisch meer: denk bijvoorbeeld aan toegenomen licentie-eisen, zoals het aantal contractspelers en stafinrichting.” Toch blijft de ambitie helder. “Als we het ooit halen, schrijven we als club historie, vanuit een weg die we vanaf scratch on zijn gestart en als gehele club hebben bewandeld. Vanaf de start, middels kampioenschappen en promoties, talentontwikkeling, naar uiteindelijk de top. Dat zou iets heel moois zijn.”
De kracht van de club
Binnen de visie van opleiden van talent, zowel als speelsters als als mens, speelt Sparta als club de belangrijkste rol, merkt Schuurbiers. “Sparta is een warme club. Dat merken de speelsters ook. Ze komen soms vijf keer per week van ver, bijvoorbeeld vanuit Waalwijk, Arnemuiden en Sint-Oedenrode, naar Rotterdam om hier te trainen en spelen. Dat doe je alleen als je je echt betrokken en vooral thuis voelt bij de club. Ook zijn er speelsters die bijvoorbeeld hun duale ambities binnen de club combineren, middels een stage vanuit hun studie.” De clubcultuur speelt daarbij een grote rol. “Het logo, de mensen, de sfeer, de faciliteiten… dat maakt dat speelsters zich hier thuis voelen. Dat is, naast het bieden van een topsportomgeving, misschien wel onze grootste kracht.”
Dromen waarmaken
Wat haar persoonlijk blijft motiveren, is voor Schuurbiers eenvoudig te beantwoorden: de speelsters zelf. “Hún dromen. Als je ziet hoeveel passie en energie zij in het voetbal en algemene ambities steken, dan heb je daar veel voor over om het mede te faciliteren en aan bij te dragen.” Ze glimlacht. “Mijn eigen voetbaldroom heb ik zo lang mogelijk nagestreefd. Nu is het aan de volgende generatie, en inmiddels daaropvolgende,” lacht ze “ die vrijwel iedere dag aan hun voetbaldroom mogen werken. Dat is misschien nog wel waardevoller om aan bij te dragen.” Met bijna tien jaar vrouwenvoetbal bij Sparta Rotterdam in zicht kijkt Schuurbiers vooral vooruit. “We hebben al veel bereikt, geschiedenis geschreven, mooie herinneringen gemaakt, met vriendschappen voor het leven, maar het verhaal is nog niet af. Hopelijk schrijven we de laatste bladzijde met elkaar vanuit een duurzame visie en passende opleidingspiramide.”
__________________________
Terugblik: Voetbaldromen tijdens het Rood-Witte Mannen- en Vrouwen Diner 2024
Sparta Vrouwenvoetbal stond in de spotlights tijdens het jaarlijkse Rood-Witte Mannen & Vrouwen Diner met ruim 400 Spartanen in de Grote of Sint Janskerk in Schiedam op 15 april 2024. Bekijk hier de aftermovie
__________________________
BEKERMAGIE OP HET KASTEEL
Op 9 mei 2026 speelde Sparta Vrouwen zich, met nog een wedstrijd te gaan bij FC Groningen (0-2), thuis tegen Jong ADO Den Haag (3-0) definitief veilig in de Eerste Divisie. Door deze derde plaats, gedeeld tweede, waarbij Jong PSV met een beter doelsaldo eindigde, start Sparta Vrouwen ook seizoen 2026/2027 op het een na hoogste niveau. Speelsters die onderdeel uitmaken van de selectie hebben veel over voor hun voetbaldromen. Denk bijvoorbeeld aan het vrijwel iedere dag op het veld staan, duale carrièremogelijkheden, debuteren in de Eurojackpot Vrouwen Eredivisie, het tekenen van een eerste profcontract, fans ontmoeten en zeker ook het spelen in een voetbalstadion.
Woensdag 28 januari 2026 werd dan ook een onvergetelijke avond. Een historische avond waarbij Het Kasteel het decor vormde voor de kwartfinale beker tegen Eredivisionist Hera United. Met een kleine 1000 fans op de tribune beloofde het een echte wedstrijd te worden, inclusief samenvatting op ESPN. Sparta opende de wedstrijd met een aantal 1:1 kansen, maar vergat zichzelf te belonen. Hera deed dat vanuit een corner wél en scoorde de openingstreffer. Het antwoord kwam in de tweede helft van de Spartanen. Janneke Haast gaf een assist met buitenkant schoen op de inlopende Eline Oudejans. Het gejuich vanaf de tribunes was weergaloos: 1-1.
Middenvelders Gina Maatman (8) en Fransje Vos (6) maakten onderdeel uit van de basiself die avond. “Toen ik hoorde dat we de kwartfinale van de KNVB Beker op Het Kasteel mochten spelen, voelde dat als een droom die uitkwam”, vertelt Gina Maatman uit Almere. “Dat je zo’n wedstrijd mag spelen is al bijzonder, maar dat het ook nog in hét stadion van Sparta is, maakt het nóg mooier. Je merkte voorafgaand aan het duel aan alles dat er geloof en vertrouwen was binnen het team.” vertelt Gina verder. “Aangekomen bij het stadion voelde je meteen de energie bij de speelsters en de staf. We waren klaar om geschiedenis te schrijven. In de kleedkamer hing een ontspannen sfeer en elk moment voelde bijzonder. Dat we dit samen als team mochten beleven, maakte het alleen maar mooier.” Vult Maatman aan.
“Ook tijdens de warming-up keek ik mijn ogen uit. Ondertussen stroomden de supporters binnen, wat me nóg meer motivatie gaf om 200% te geven. En dan is het zover: je staat klaar om het veld op te gaan.” Op de vraag of Gina zenuwen had was ze gelijk duidelijk. “Ja nou en of en dat was bij iedereen te merken. We begonnen goed aan de wedstrijd, waren dominant en creëerden twee grote kansen. Toch kwamen we op een 0-1 achterstand en gingen we daarmee de rust in”.
“‘Niks aan de hand,’ zeiden we tegen elkaar. Eén doelpunt maar. En inderdaad: er was niets aan de hand, want we maakten vrij snel de 1-1. Dat gevoel was onbeschrijfelijk. We sprongen op elkaar en er kwam een hoop geschreeuw (lees: gegil) uit ons. Het was ook geweldig om de supporters zo te horen juichen. Dat maak je niet vaak mee. Na de verlenging kwam het aan op penalty’s. Ondanks dat we die hebben verloren, ben ik ongelofelijk trots op iedereen. We hebben alles gegeven en dat we zo ver zijn gekomen, is fantastisch. Ik had dit met geen ander team willen meemaken. Ik kijk nog regelmatig foto’s en video’s terug. Het zou geweldig zijn om dit nog eens te mogen beleven.”
Ook de Brabantse nummer 6 beleefde een avond om niet te vergeten. De uit Sint-Oedenrode afkomstige speelster, die haar eerste wedstrijd in het Sparta Rotterdam stadion speelde, blikt speciaal voor deze editie terug. “Mijn eerste gedachte toen we hoorden dat de kwartfinale beker in het stadion gespeeld ging worden was ‘Wow’ een droom die uit gaat komen. En dat was het vanaf dát moment. Elke training hadden wij het met elkaar over onderwerpen zoals ‘hoe sterk is de tegenstander, hoe gaaf is het om in het stadion te spelen, wie neem jij mee, hoeveel supporters zouden er komen?’”
Gina en Fransje combineren allebei een duale carrière als speelster bij Sparta Rotterdam. Ze lopen stage bij de club vanuit hun marketingstudie. De creatieve sportmarketeers in wording hebben het nog vaak over de wedstrijd. “Dinsdag hadden we naast de training ook de wedstrijdbespreking. Ik vond het ontzettend spannend en had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik zou starten. Maar toen mijn naam werd genoemd, kon ik het bijna niet geloven. Natuurlijk appte ik meteen mijn familie en vrienden, iedereen was superblij voor me. En toen was het zover. Ik werd wakker met gezonde spanning. Mijn voorbereiding hield ik zoveel mogelijk hetzelfde als altijd, maar toch voelde alles nét iets specialer aan. Ik dacht na over de wedstrijd en vertrok extra vroeg. Samen met teamgenoten aten we onze pasta en speelden we tafelvoetbal, zoals we dat altijd doen op Nieuw Terbregge, voorafgaand aan de wedstrijdfocus.”
“Op het moment dat ik het veld opstapte, was ik onder de indruk. Wat een stadion en ik mocht hier gewoon spelen. Het voelde meteen goed, alsof het zo moest zijn. Alsof we er zouden gaan stunten. Na de warming-up gingen we terug naar binnen voor de laatste voorbereidingen. De trainster sprak ons nog één keer toe en toen was het zover. Trainer Mark sprak tot slot zijn vertrouwen uit en gaf mij zijn laatste speech. Dit moment was voor mij belangrijk. Vanaf dat moment wist ik dat ik er alles uit wilde halen en mezelf wilde bewijzen.”
“Toen het fluitsignaal klonk zei ik tegen mezelf: je hebt niets te verliezen, nu moet je gas geven en met lef spelen. We begonnen ijzersterk en creëerden meteen twee grote kansen. Dat gaf ons energie en vertrouwen.In de tweede helft gebeurde waar we in geloofden: de 1-1 viel. Wat een moment. ONBESCHRIJFELIJK! Ik krijg er nog steeds kippenvel van als ik eraan terugdenk. Ik rende meteen naar Eline, de doelpunten maakster. We vierden het als een echt team, terwijl we het publiek hoorden juichen vanaf de tribune. Helaas verloren we de penalty’s na verlenging. Ondanks dat overheerst vooral dat ik zó trots op dit team ben en op wat we hebben laten zien.”
______________________
Sparta Rotterdam Vrouwenvoetbal is te volgen via Instagram
